Bir Avuç Saçma
1900′lü Yılların İstanbul’u
Hem vaktile çocuklar, öyle şimdikiler gibi, kanlı vakaları kanıksamağa fırsat bulamamışlardı. Bizim zamanımızda, nedense ne beş sene süren harpler, ne yetmiş şehri birden yer altına geçiren zelzeleler, ne de baltasını kapınca yedi mahallenin çoluğunu çocuğunu kesen katiller vardı… Zorunlu göçler, öldürmeler, sürgünler modası ve yahut tanklar, uçaklar, zehirli gazlar devri henüz gelmemişti. Sel gibi kan akıtan, karın, gövde deşip kelle bacak uçuran icadlar varsa da az kullanılırdı. Gazeteler böyle vakalari kısa keser, üstünkörü yazardı. Hülasa bizler için dünya günlük güneşlik, dört yanı mamur, eziyetsiz ve korkusuz bir yerdi. (S.12)
Bence altın devri, iktisat ağacının meyva verdiği mevsimdi… Bu yemişler birgün geldi, devşirildi; sonracdalları sarstık, kurumuş yaprakları düşürdük, ve bunlarla yaşamaya mecbur olduk: İktisadi bir yaprak dökümü! (S.66)