Altıncı Şehir
Bugün Anadolu Şehirleri, kendi beldelerinin ruhu ile yeniden temasa geçmek için şehir tecrübesine sıfır noktasından başlamakla bu tecrübenin eksikliğini daha derinden hissediyorlar. Birbirine benzer unsurlardan mürekkep bir topluluk olma kısa zamanda bizim için sıkıcı olmaya başladı; farklı “farklılık” unsurlarına ihtiyaç duyduk ve ihtiyacımızı -eksik olmasınlar- “dış mihraklar” bedavadan teskin ettiler; şimdi sağcısıyla solcusuyla, şeriatçısı-laikiyle, ilericisi-gericisiyle birbirinden muhkem duvarlarlatefrik edilmiş ama buna rağmen bir arada yaşama edebine “tıfl-ı ebcedhan” bir topluluğuz. (S.180)